بعضي از بازرگانان و نديمان ثروتمند پادشاه بي تفاوت از كنار تخته سنگ مي گذشتند. بسياري هم غرولند مي كردند كه اين چه شهري است كه نظم ندارد. حاكم اين شهر عجب مرد بي عرضه اي است و ...

با وجود اين هيچ كس تخته سنگ را از وسط بر نمي داشت.

نزديك غروب، يك روستايي كه پشتش بار ميوه و سبزيجات بود ، نزديك سنگ شد. بارهايش را زمين گذاشت و با هر زحمتي بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت و آن را كناري قرار داد.

ناگهان كيسه اي را ديد كه زير تخته سنگ قرار داده شده بود ، كيسه را باز كرد و داخل آن سكه هاي طلا و يك يادداشت پيدا كرد.

پادشاه در ان يادداشت نوشته بود :

تنها بازمانده یک کشتی شکسته به جزیره کوچک خالی از سکنه افتاد.

او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد و اگر چه روزها افق را به دنبال یاری رسانی از نظر می گذارند، اما کسی نمی آمد.

سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیان بار محافظت کند و داراییهای اندکش را در آن نگه دارد.

اما روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود، به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود. متاسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه چیز از دست رفته بود.

از شدت خشم و اندوه درجا خشک اش زد............

فریاد زد: '' خدایا چطور راضی شدی با من چنین کاری کنی؟''

صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید. کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد.

مرد خسته، از نجات دهندگانش پرسید: شما از کجا فهمیدید که من اینجا هستم؟

خدایا!

تو می دانی چه میکشیم!

پنداریم که چون شمع آب می شویم

ما از مردن نمی هراسیم!

اما می ترسیم بعد از ما ایمان را سر ببزند!

و اگر نسوزیم هم که روشنایی می رود

و جای خود را دوباره به شب می سپارد

چه باید کرد؟

از یک سو باید بمانیم تا آینده شهید شویم

و از دیگر سو باید شهید شویم تا آینده بماند

هم باید امروز شهید شویم تا فردا بماند

و هم باید بمانیم تا فردا شهید نشود

عجب دردی!

چه می شد امروز شهید می شدیم

و فردا زنده می شدیم تا دوباره شهید بشویم!!!

                                                                          شهید حمید رستمی 17 ساله

خون شهدا، پرچم سرخ است نه فرش قرمز زیر پا.

از وبلاگ: دردهای خاکستری

منبع: روزنامه کیهان

تا بدانی هیچ نوشی در جهان بی نیش نیست...

ما موجودات خاكي نيستيم كه به بهشت مي رويم.

ما موجودات بهشتي هستيم كه از خاك سر بر آورده ايم...

دکتر حسین الهی قمشه ای

آیت الله شهید بهشتی (در رنجنامة تاریخی خود خطاب به حضرت امام خمینی (ره) در تاریخ 22 اسفند 1359) میگوید: دو بینش از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی با یكدیگر دچار تعارض تضاد شده و فتنه ها و تنشهای فراوانی از قبل این تعارض در جامعه ایجاد گردید: